Ne Yapalım, Biz Böyleyiz...

Hiç unutmam, dündü!

Bir gün, unutacak zaman mı derseniz? Öyle bir zaman ki bu yaşadığımız.  Periler peri değil artık, melekler kayboldu birden, cinleri insan çarptı, şeytan “bana ne gerek var” deyip kaçtı. Her şey birbirine karıştı. Akşam olduğunda “bugün de sağ salim, taklaya gelmeden yaşadık çok şükür” der olduk hepimiz…

Allah başımdan eksik etmesin annem babam corona, kötülerin ve şeref yoksunlarının üzerine afiyet. Ama çok şükür sürecin sonuna geldiler. Grip gibi atlattılar, evde biraz sıkılsalar da dimdik ayaktalar…

Dündü dedim ya: Annem beni cepten arayıp bulamayınca, büyük oğlum Ege Tanyu'nun cebini aramış...

Ben uyuyordum. Ege Tanyu banyoda...

Ege Tanyu telefona bakmadığı için, sırada eşim Esra var. O çaldırılmış sonuna kadar...

O da açmış müziği sonuna kadar iş yaparken, duymamış...

Sırada kim var? Son numara, tekne kazıntısı, evimizin fırlaması Efe var. Efe'yi aramış. Yine çaldırmış sonuna kadar...

Hava buz gibi ya! Efe de fırlamalık olsun diye balkonda. Salıncakta sallanmakta...

İlk tur bitmiş böylece…

Yine, yeniden, her zamanki gibi merak etmeye başlamış annem, kendince...

2. tura başlamış yine benimle...

Telefon sinyal sesinin tam artık bitip; sıradakine geçmeye hazırlandığı anda, Efe koşturmuş telefona...

- Alooo.....

Ben zannetmiş annem:

- Neeedesin ooolum? Seni arayıpdururum.

Efe durur mu; değiştirmeden kanalı, patlatmış..

- Buuudayım babaanne. Sen neeedesin? Evde misin?

- Ben de buuudayım. Evdeyim gari. Tanyu sen misin ooolum?

- Yok babaanne, ben Efe.

- E' ben babanı aradım ooolum. Evila buban zannettim, sooona da aaabin ya. Buban neeede?

- Bubamın telefonuna ben bakıveedim babaanne...

Efe daha bir şeyler anlatacakken, annem:

- Afferim akıllı oooluma... Gocuman adam ooodu, maşallah subhanallah. Berenarı değili daha askerlere gitcek benim ooolum. İş sahibi olcek...

Bu konuşmanın sonsuzluğa kadar süreceğini düşünen Efe keser bu sefer babaannesinin sözünü:

- Teşekkür ederim babaanne. Babam uyuyor...

- Bi şey dicektim ya ooolum...

- Bir dakika babaanne…

Yatak odasına yanıma gelir Efe:

- Baba uyuyor musun?

Hayır; uykuda olmasam, kalkıp: "Uyuyorum, görmüyor musun oğlum?" diyeceğim de. Uyuyorum yani, diyemiyorum. Uyurken denmiyor. Uyumasam, kesin "uyumuyorum" derdim...

Neyse, dönelim biz konumuza…

33944155-1860606674237344-9182333237794439168-n.jpg

Uyuduğumu gözlemleyen Efe:

"Babaanne, babam uyuyor" der demez; seslere uyanıp, Efe'nin yanına doğru yönlendim...

Beni gören oğlum:

"Baba, babaannem arıyor" deyip; bu olası uzayacak diyalogtan, koşar adım affını istedi. Hatta "kanatlandı" diyorum size. Kuş oldu; özgürlüğe doğru uçtuuu, arkasından baka kaldım öylece…

Benim diyalog başladı bu sefer:

- Alo, ooolum, geedin mi?

- Geldim anne. Nereye geldin mi? Buradayım…

- Oruya geeedin mi ooolum, telefonun yanına?

- Geldim anne. Bizzat telefonun başındayım.

- Uyuyo muydun?

- Uyuyodum anne…

Aynı kanala geçtik böylece, İzmir’ce, Ege’ce...

- Uyanmasaydın ya ooolum. Yatsaydın biraz daha, uykunu aaasaydın. Geceleee üstünü açıpduruuu musun hâlâ? Üşütcen ya ooolum. Dikkat et! Sabahlaaa dışarı çıkaaaken de...

Bu sefer de ben kestim annemin sözünü. Biliyom aaakideş, uzucak gari...

- Sen uyandırmadın zaten anne, kendim uyandım. Hem kalkmam gerekiyordu. Buyur anne…

Anlatır da anlatır annem. Sevgiliyle konuşur gibi; öyle coşkulu, öyle baldudaklı, öyle tatlı dilli…

Anlattıklarının sonucunda, bir açıklama yapabilmem için arabadan bir şey almam gerekir...

Tam kapıdan çıkarken, Efe görür…

- Baba, gidiyor musun?

- Geliyorum oğlum.

Kısa bir süre sonra eve döndüğümde, Efe açar yine kapıyı:

- Geldin mi baba?

- Gittim oğlum...

“Gittim” dedim ya; o, “gittim de geldim” anlamında. Gidip geldiğimi; hem görüp, hem de beyan edince, ikna olur Efe...

31820199-1849286358702709-5738929799062093824-n.jpg

Ne yapalım, biz böyleyiz...

İzmirliyiz…

Gün içinde hep ve Sevgi'yle harmanlanmış iletişim halindeyiz. Malûm, corona var. Mecbur olmadıkça hep evde birbirimizleyiz…

Dedim ya: İzmirliyiz. Biraz heyecanlıyız, biraz da hızlı konuşuruz. Hem yuvarlarız biz lafları. Sözleri yuvarlarız ama hayatı ıskalamayız. Dibine kadar yaşarız, yaşanacaksa…

Eeee, aslını inkâr eden haramzâde...

Gün, paylaşımla! Gün, saygıyla! Gün, Sevgi'yle...

158513177-2563294223968582-6230083042493179188-n.jpg

Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.