Esra Zeynep Özdemir

Esra Zeynep Özdemir

Muhtar’ın Kızı

Adres yanıltmasın sizi,

Kendinden bile taşınır insan…

Murathan Mungan

Yıllar önce bir sonbahar sabahı finans sektöründeki profesyonel hayatımın devam ettiği günlerde tanıdım onu.

BASİSEN gibi ülkemizde ve dünyaya örnek bir sendikal oluşumun Ankara’daki tek kadın bölge başkanıydı.

Yolculuğumuz böyle başladı.

Sendikal ve siyaset mücadelesinin yanısıra her beraber oluşumuzda üstüne basa basa hissettirdiği kadın dayanışma kültürü de ondan geçti bizlere ve

“Gönül Meclisi”

diye tanımladığı kadın dostlarından biri oldum ben de. 

Kelimeleri adeta dans ettiren pek çok eseri bulunan Yaşar Seyman;

Son yıllarda yüreğimize dokunan Göçmen Kalem ve Benazir’den sonra bu defa,

ZİNE ile girdi dünyamıza.

Bir söyleşisinde;

“Gönül meclisimdeki kadınlara gönül borcumdur bu kitap, çünkü o kadınlar kendini yeniden yaratan kadınlar” dediğinde ben de meclisin bir ferdi olarak kitabı okumaya koyuldum.

Onun hayatının her evresinde yüzlercesine tanık olduğu ve dokunduklarından sadece bir kısmını anlattığı bu yolculukta yeri geldi ağladım, yeri geldi hayatımı sorguladım ama en çok da onun kadınlarının hikayeleriyle bir gez daha çoğaldım…

Kitaba adını veren Zine abla’yı anlatırken toplumsal olayları, anca bir kadının böyle naif anlatabileceğini düşündüm. Hikayedeki “muhtarın kızı” daha o yaşlarda kadın duyarlılığının ve var olma mücadelesinin aktörü olmuş bunu gördüm.

Hele kitabın girişinde anlattığı “iki gözünün nuru” kaleminin ve şalının yarenliği, finalde Behice Boran’la yaşayacaklarınız doyumsuz.

Aslında her öyküye söyleyecek bir sözüm var ama her birinin yolculuğunu siz deneyimleyin isterim.

Zine’nin başında paylaştığı Murathan Mungan’ın dizelerinde söylediği gibi ben de kendimden taşınma duygusunu iliklerime kadar hissettim.

Ülkemizde her kesimden kadının yaşadığı sorunların çığ gibi büyüdüğü bir dönemde kendi öz değerimizi ve dokunduğumuz her yeri güzelleştirme ve iyileştirme gücümüzü bir kez daha hatırladım.

Yaşar Seyman sohbet ve konferanslarında;

“Çoğu zaman kitaplara sığınırım. Bir kitap bitirdiğimde kendimi dünyanın en güzel kadını duyumsuyorum “ der.

O yazdıkça biz okudukça…

Ben öyleyim şimdi, sıra sizde…

Önceki ve Sonraki Yazılar