Hande Turan Abadan

Hande Turan Abadan

Al Sana Kin Ve Nefret İklimi

Gün geçmiyor ki eline silahı, bıçağı kapan birilerine saldırmasın.

Trafikte yol verdin vermedin diye birbirine saldıranlar.

Senelerce okuyup doktor çıkanları en hafifinden aşağılamalar, olmadı dövenler ve hatta öldürenler.

Beline silahı takıp orayı burayı basanlar.

Zaten dövdüğü karısı artık dayanamayıp boşanmak istedi diye öldürenler.

Ya da yüksek katlardan düşenler (?).

Arazi mi dersiniz, hemen kavga, hemen silahlar ve elbette ölümler.

Köpek besledin mi yandın. Cezasını keserler, adamı öldürürler.

Kaybolan genç kızlar ve bulunan cesetleri..

Ya da en ufak tartışmada babasını vuranlar.

Birbirine şantaj yapıp, sonra silahlara davrananlar.

Salıncakta sallanan çocuğu vuranlar.

Caminin orta yerinde insan bıçaklayıp öldürenler.

Sokak ortasında kurşun yağdıranlar, kurşunlananlar.

Kimsenin kimseye tahammülü kalmamış.

Sen ondansın, ben ondanım diye insanlar birbirinden selamı sabahı keseli zaten çok olmuştu.

Ama en azından birbirimizi doğrar hale gelmemiştik bu denli.

Cehennem yeryüzüne indi artık.

İnsanlar öfke kusuyor.

Nefret kusuyor insanlar.

Vurup, öldürüyor insanlar.

Ceza mı?

Cezası falan yok.

Ceza meza olmayınca, sendenmiş, bendenmiş fark etmiyor.

İnsanlar elini kana buluyor.

Katil oluyor.

Can alıyor.

Canlar geri gelmiyor.

Al sana kin ve nefret iklimi.

Hem de âlâsından.

Önceki ve Sonraki Yazılar