Hande Turan Abadan

Hande Turan Abadan

Bakkal Amca Ben Ne Alabileceğim Şimdi?

Çok kanallı dönemler başladığında, yani 90’ların başında bir yarışma programı vardı.

Yarışmacılar, market arabalarını en kısa sürede mümkün olduğu kadar ürünle doldurmalıydı ki kazanabilsin.

Salgın dönemini eve tıkılarak yaşadığımız bugünlerde yürüyerek gidebileceğimiz markete gidersek eğer, yığılmayı önlemek bakımından hızlıca arabamızı doldurmalıyız ki kazanabilelim!

Ancak bir sorun var.

Peş peşe yayımlanan genelgelerle neyi alıp neyi alamayacağımız bilemiyoruz.

Hem hızlıca alışveriş yapmalıyız hem de alınmasına izin verilen ürünlerin olduğu reyonları bulabilmeliyiz ki kazanabilelim!

Anladık, dinen uygun olmadığı için içki reyonlarına doğru seğirttiremeyeceğiz.

Anladık haksız rekabet olmasın diye biz fedakarlık yapmalıyız.

Mesela tencere, perde, havlu, terlik gibi bir ihtiyacınız doğsa, zücaciyecilere, perdecilere, ayakkabıcıya haksızlık olmasın diye halk eve tıkıldığı süre zarfında “bunları almayarak” söz konusu alanlarda faaliyet göstere esnaf için fedakarlık yapacak.

Ve fakat biz market arabamızı hangi reyonlara doğru sürebileceğiz?

Yanlış bir reyona yönelmenin “genelgeyle” belirtilen bir cezası var mıdır?

Varsa cezamızı kim kesecektir?

Garip olan şu ki, bu türden “zaruri”, “hayati” olmayan  ihtiyaçlarımızı ille de almak istiyorsak, zaten internetten alabiliyoruz.

Ya da eve tıkılmadığımız günlerde zaten bu ihtiyaçları zincir marketlerden alabiliyoruz.

O zaman bu, esnafa haksız rekabetten sayılmıyor mu?

Sadece eve tıkıldığımız günlerde mi devlet esnaf için önlem alabiliyor?

Devletin yapması gerekeni ben mi yapacağım yastık, yorgan, terlik, çorap ve elektronik ürün almayarak?

Bakın bakın aklıma ne geldi:

II. Selim Yasakları:

“Eyüp'teki kaymakçı dükkânları kadınların erkeklerle buluşmalarına veya tanışmalarına olanak sağlayınca din hocaları bu durumu "kıyametin yaklaştığı" ve "dinin elden gittiği" şeklinde yorumlamış, şikayetler üzerine 1573 yılında kadınlara kaymakçı dükkânları yasaklanmış, “laf dinlemeyen” dükkân sahibine ceza öngörülmüş.

IV Murad Yasakları:

En değişik yasakların mucidi IV Murad, yatsıdan sonra fenersiz dışarı çıkmayı, tütün tüttürmeyi, kahve içmeyi ve meyhanelere gitmeyi yasakladı.

Fenersiz gezmek, tütün içmek, içki içmek ya da kahve içmekte direnip “laf dinlemeyenlere” reva görülen ceza ise kolunu bacağını boğazını kesmek suretiyle öldürtmekti.

Bu konudaki fetva “katli vaciptir” idi.

İbrahim Dönemi Yasakları

17. yüzyılda Osmanlı Padişahı İbrahim tarafından İstanbul'da halkın araba ile dolaşması yasaklandı.

Padişah İbrahim bir üfürükçüye giderken karşısına çıkan bir arabaya sinirlenmesi üzerine bundan sorumlu tuttuğu Salih Paşa'yı üfürükçünün evine çağırtıp orada kuyu ipiyle boğdurdu.

IV. Mehmed Yasakları

1666 yılında Mevlevilerin yaptığı sema ve Halveti dervişlerinin "tahta tepmek" olarak adlandırılan ayinleri IV. Mehmed tarafından yasaklandı.

Kabir ziyareti ise 1667 yılında IV. Mehmed'in emriyle yasaklandı.

I. Mahmud Yasakları:

Özellikle yaz aylarında mesire yerlerine açık sayılan (!) giysilerle giden kadınlar “tepki çekince”, 1750'lerin başında bir ferman yazılarak kadınlara yasak getirildi. Fermanda şunlar yazıyordu:

"Bundan böyle kadınların oralara arabalarla gitmeleri yasaktır. Giden kadınlar ve kadınları götüren arabacılar şiddetle cezalandırılacaklardır.”

II. Abdülhamid Yasakları (Bakın bu gerçekten ilginç)

2 Nisan 1892 tarihinde belden bağlanmış siyah çarşaf giyen Müslüman kadınların matem tutan Hristiyanlara benzedikleri ve güvenlik bakımından sorun yaratacağı gerekçesiyle II. Abdülhamid kadınların çarşaf giymesini YASAKLADI.

Sultan I. Hande Yasakları

* 128 milyar dolar nerede diye sormak.

* Yandaşların doğa katliamına karşı gelmek.

* Kadın haklarını savunmak.

* Hakkını savunmaya yeltenmek.

* Hukuku, adaleti savunmak.

* Yandaş holdinglere ödenen paralar hakkında konuşmak.

* Kadın yani sadece bir hava isen camiye girmeye yeltenmek.

* Camiye girip ibadet yapmak istemek.

* Aşılanmış olsun olmasın evden çıkmak.

* Markete arabayla gitmek.

* Markete bir şekilde ulaşan tebaa için ise:

- pamuk, makyaj malzemesi, don falan almak,

- elektronik eşya ya da yastık yorgan nevresim almak,

- oyuncak almak,

- kalem kağıt almak,

- içki almak,

- bahçe malzemesi almak,

- hırdavat almak,

- oto aksesuarı almak,

- tencere, tabak, bardak ürünü almak,

- terlik almak.

(Önemli not: bütün bunları internetten almaz caizdir. Konunun mağdur esnaf ile bu bağlamda bir alakası bulunmamaktadır).

Aksi halde davrananların katli ...?

Önceki ve Sonraki Yazılar