Hande Turan Abadan

Hande Turan Abadan

Benim Gökkuşağım Var

Benim Gökkuşağım Var

Ama neden senin de olmasın?

Benden eksiğin var mı?

Bence yok.

Belki de fazlan var.

Ben insanım.

Sen de.

Doğduğum coğrafya, atalarımın, dedelerimin tercihleri nedeniyle neden benim gökkuşağım olabiliyor.

Da senin niye olamıyor?

Ailem bana fedakarlıkla yatırım yaptı.

Tercih meselesi.

Yıllar 20’ler, 30’lar, ya da 60’lar, 70’ler.

Ve ben “orta” aklımla bir yerleri “işgal ettim”.

Bir yerlere geldim.

Benden çok daha fazla hak edenlerin önünde.

Çünkü ailem bana yatırım yaptı.

Ve yine ailem bana yapılan yatırımı her zaman şöyle hatırlattı:

Sen, “en az bir evladın” yerine işgal ediyorsun. Ve o yerin sorumluluğunu omuzlarıma yükledi.

Haklıydılar.

Neden mi?

Onlar, dedelerim ve ailem hakka inanan kişilerdi.

Hak demek ne demek bilen, ülkenin iğneye, çiviye ihtiyaç duyduğu dönemlerde, ekmeğin karneyle, çayın kuru üzümle içildiği dönemlerden gelmekteydiler.

Bir zamanlar “Cihan İmparatorluğu” olup da cehalet, bilim dışı icraatlar ve son ana kadar safahatlarına halel gelmesin düşünceleri  nedeni ile dünyanın geri kalanından geri düşerek çöken Osmanlı İmparatorluğundan geriye kalan bu topraklar için yatıp kalkıp Mustafa Kemal Atatürk’e, Ulu Önderimize her saniye şükretmemiz gerek.

Hele ben, bir kadın olarak, birilerinin sömürgesi olmaksızın ve bana bütün dünyadan önce haklarımı verdiği için her an şükretmekle mükellefim.

Ve ayrıca, bana öğretildiği üzere, son nefesime kadar bu ülkeye, ülkeme ve yerini “işgal ettiğim” her bir vatan evladına borcumu ödemek için ölene kadar çalışacağım.

Her ne kadar elimden vatana borcumu ödeme imkanlarımı alsanız bile:

Ben ölene kadar “herkesin gökkuşağı olması için” çalışacağım.

İyi bayramlar ülkem.

Önceki ve Sonraki Yazılar