Hande Turan Abadan

Hande Turan Abadan

Boşuna Öldün Ey Halkım

Güvenmiştik.

En azından birine.

O da, meslekten diye.

Bütün haklarımızı elimizden aldınız.

Artık  bıçak kemiğe dayandı çünkü yaşam hakkımızı da elimizden almaya başladınız.

Nereye kadar?

İnsanlar, size oy verenler dahil olmak üzere, yönetmeyi beceremediğiniz salgın nedeniyle biner biner öldü.

Açtınız, tam açamadınız, kapattınız, tam kapatamadınız.

Tam kapatamazsınız.

Çünkü galiba kötü günleri hiç düşünmeden plan yaptınız: Pandemi hesaplarınızda yoktu.

Güzel güzel götürüyordunuz.

Yerim, yersin yer; yediririm…

Şimdi ne olacak?

Kapatma için para mı koydunuz köşeye?

Hayır.

Köşeye yıllarca koyduklarımızı buharlaştırdınız.

İnsanları aç biilaç evlerine tıkıyorsunuz.

Siz böyle mi salgınla mücadele ediyorsunuz?

Bilim olmadan, akıl olmadan.

Yıllarca dirsek çürüten, ömrünü bilime adamış insanlarımızı dinlemediniz, hatta onların da ölümlerine sebep oldunuz.

Aşıladığımız 65 yaş üstünü eve tıktınız.

Şimdi de 65-72 arası emekli doktorlarımızı yeniden işe almaya çalışıyorsunuz?

Ne o, sizinkiler beceremedi mi?

Yeni doktor yetiştiremediniz mi 19 yılda?

O da yetmedi yetişen öğretmenlerin 20 lirasına bile göz diktiniz.

Emeklilerinize 100 lirayı reva gördünüz.

Pekiyi siz; üçer beşer maaş alanlar.

Devleti soyup soğana çevirenler.

Nineleriniz size “yastığınıza başınızı koyduğunuzda” diye başlayan nasihatlerde hiç mi bulunmadı?

Rahat rahat uykunuza dalabiliyor musunuz?

O yastığa başınızı koyduğunuzda?

Bizi düşünmediğiniz kesin de, size oy verenleri ne hale getirdiğiniz mesela düşünüyor musunuz?

Pekiyi, onların yeniden size oy vereceğine inanıyor musunuz?

Ben pek de emin değilim.

Ya siz?

Geçişler için ödemeye devam edin, filancanın borçlarını silin.

Kim bilir belki onlardan yardım isteme zamanınız gelmiştir.

Kim bilir?

Önceki ve Sonraki Yazılar