Hande Turan Abadan

Hande Turan Abadan

Teşekkürler Ayşe…

Benim yaşımda olan nesil, (bir türü ne yazık ki!) siyah beyaz tek kanallı ve haftada 2 yayın dönemi ekranından Rumen jimnastikçi Nadia Elena Comaneci’ye hayranlık duyarak büyüdü.

Hem hayrandık hem de imrenirdik.

Biz de bayrağımızın, sadece ülkemde değil bütün dünyanın gözü önünde yükselmesini dilerdik.

Her ne kadar doğumundan 37 sene önce alınmış olsa da, yakın tarih 1976 Yaz Olimpiyatları’da jürinin tamamından tam puan alan bir efsane olarak kaydetti Comaneci’yi.

Rumendi.

Bize biraz daha yakın gelirdi sanki…

O yıllarda sporda başarılara o kadar açtık ki, İslamiyet’i seçen Mohamed Ali Clay’in maçlarını izlemek için saat kurulur, herkes televizyon başına geçerdi.

Bütün dallarda başarıya açtık.

Sonra, sonra ne mi oldu.

Doğrularla, akılla izlenen yolda sporcularımız artık göğsümüzü kabartmaya başladı.

Ama Ayşe, diğer ilkler gibi Cumhuriyet tarihimizin altın sayfasındaki yerini aldı.

Teşekkürler Ayşe…

Başarılarınla göğsümüzü kabartacağın yarınlara umut olduğun için.

Ve senin şahsında bizlere “imkansız yoktur” dedirten kadın sporcular.

Teşekkürler Özge.

Teşekkürler Serap.

Süreyya, Ecem, Deniz Selin, Zeliha, Kübra, İrem, Şahika, Busenaz, Yasemin, Nur, Sümeyye, Nurcan, İpek, Neslihan, Çağla, Azize, Özge, Serap, Nazmiye…

Ve elbette halter, güreş, futbol, voleybol, basketbol, hentbol MİLLİ takımlarımız.

Formalarının göğüslerinde AYYILDIZ taşıyan her bir değerli sporcumuz.

Anmayı unuttuklarım olduysa af ola.

Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Artık aramızda olmayanlara rahmet diliyorum.

Ne demiş Ulu Önderimiz?

“Ben sporcunun, zeki, çevik ve ahlaklısını severim”

Ben de.

Ayrıca ben siyasetçinin zeki, okumuş, yani mürekkep yalamış ve fevkalade tok, tok olduğu için de ahlak nedir bilenini severim.

Ya siz?

Önceki ve Sonraki Yazılar